ജിന്ന്

അറിഭാഷയില്‍ 'ജിന്ന്' എന്ന പദത്തിന് മറഞ്ഞിരിക്കല്‍, അദൃശ്യത, അകന്നിരിക്കല്‍, ഒറ്റതിരിഞ്ഞിരിക്കല്‍ എന്നീ അര്‍ഥങ്ങളാണുള്ളത്. ജിന്ന് എന്ന പദത്തിന് ഈ ലക്ഷ്യാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍. കൂടാതെ കനത്ത നിഴല്‍, കടുത്ത ഛായ എന്നീ അര്‍ത്ഥങ്ങളുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ഖുര്‍ആനില്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കാന്‍ 'ജന്നത്ത്' ('ജിന്ന്' എന്ന മൂലപദത്തില്‍നിന്നുതന്നെ നിഷ്പന്നമായത്) എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചത്. 'ജിന്ന്' എന്ന പദം പാമ്പിനും പറയാറുണ്ട്. അത് സ്വാഭാവികമായും പൊതു ദൃഷ്ടിയില്‍ നിന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടും മറ്റു മൃഗങ്ങളില്‍ നിന്ന് അകന്നുമാറി പാറയുടെ പൊത്തിനകത്തോ മണ്ണിലെ മാളത്തിനകത്തോ കഴിയുന്നത് കൊണ്ടുമാണ് അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകള്‍ പൊതുവെ വിട്ടു നില്‍ക്കുന്നവരായത് കൊണ്ട് അവര്‍ക്കും, ജനമദ്ധ്യത്തില്‍ നിന്ന് അകന്നു മാറിക്കഴിയുന്നത് കൊണ്ട് ജനനേതാക്കന്മാര്‍ക്കും 'ജിന്ന്' എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അപ്രകാരം അപ്രാപ്യമായ വിദൂരദിക്കുകളിലുള്ള മലപ്രദേശങ്ങളില്‍ കഴിയുന്ന ആളുകള്‍ക്കും 'ജിന്ന്' എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. സാധാരണ ദൃഷ്ടിക്ക് അപ്പുറത്തുള്ളതും നഗ്നദൃഷ്ടിക്ക് കാണാന്‍ കഴിയാത്തതുമായ എല്ലാറ്റിനേയും ഈ വാക്കുകൊണ്ട് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.

'ജിന്ന്' എന്ന പദത്തിന് ഈയൊരു അര്‍ത്ഥകല്പന റസൂല്‍ തിരുമേനി(സ)യുടെ വചനങ്ങളിലും പൂര്‍ണ്ണമായും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ചാണകത്തിന്‍റെ കട്ട കൊണ്ടോ, ചത്ത മൃഗങ്ങളുടെ എല്ലുകൊണ്ടോ മലമൂത്രവിസര്‍ജനത്തിന് ശേഷം ശൗച്യം ചെയ്യരുത് എന്ന് റസൂല്‍ തിരുമേനി(സ) ജനങ്ങളെ ശക്തമായി വിലക്കുകയുണ്ടായി. കാരണം അവയെല്ലാം ജിന്നിന്‍റെ ഭക്ഷണമാണെന്നും റസൂല്‍ തിരുമേനി(സ) അരുളി. നാം ഇക്കാലത്ത് ടോയ്‌ലറ്റ് പേപ്പര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത് പോലെ പണ്ട് കാലത്ത് മണ്‍കട്ട, കല്ല്, കൈയില്‍ കിട്ടുന്ന മറ്റു ഉണങ്ങിയ ഏതെങ്കിലും പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ എന്നിവയായിരുന്നു ശൗച്യം ചെയ്യാന്‍ ആളുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഇവിടെ റസൂല്‍ തിരുമേനി(സ) പറഞ്ഞ 'ജിന്ന്' എന്നത് കൊണ്ട് അര്‍ത്ഥമാക്കിയത് എല്ലിലും കാഷ്ടത്തിലുമുണ്ടാകുന്ന അദൃശ്യമായ സൂക്ഷ്മ രോഗാണുക്കളല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമായിരുന്നില്ല എന്ന കാര്യം വളരെ വ്യക്തമാണ്. ഓര്‍ക്കുക ബാക്ടീരിയായുടേയും വൈറസിന്‍റേയും സങ്കല്പം അക്കാലത്ത് ആവിര്‍ഭവിച്ചിരുന്നില്ല. അക്കാലത്ത് ആര്‍ക്കും തന്നെ അത്തരത്തിലുള്ള സൂക്ഷ്മവും അദൃശ്യവുമായ ജീവികളെക്കുറിച്ച് നേരിയ ആശയം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. റസൂല്‍ തിരുമേനി(സ) ഇക്കാര്യം പരാമര്‍ശിച്ചിരുന്നു എന്നത് അത്ഭുതകരമാണ്. ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാന്‍ അറബിഭാഷയില്‍ 'ജിന്ന്' എന്ന പദത്തെക്കാള്‍ ഉചിതമായ മറ്റൊരു പദമില്ല.

ജിന്നിന്‍റെ സൃഷ്ടിപ്പിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ഖുര്‍ആന്‍റെ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം ഇങ്ങനെയാണ്:

"ഇതിന് മുമ്പ് (മനുഷ്യസൃഷ്ടിപ്പിനു മുമ്പ്) ചൂടുകാറ്റിന്‍റെ അഗ്നി (നാരിസമൂം)യില്‍ നിന്നു നാം ജിന്നിനെ സൃഷ്ടിച്ചു" (15:28)

ഇവിടെ ജിന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അഗ്നിയെ കുറിച്ച് വിവരിക്കാന്‍ 'സമൂം' എന്ന ഒരു സവിശേഷ പദമാണ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതിനര്‍ത്ഥം പുകയില്ലാത്ത ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി, പുകയില്ലാത്ത ചുടുകാറ്റ് എന്നൊക്കെയാണ്.(1)

ഇത്തരത്തിലുള്ള മറ്റൊരു ഖുര്‍ആന്‍ വചനവും കാണാം.

"ജിന്നുകളെ അഗ്നിയുടെ ജ്വാലയില്‍ നിന്ന് അവന്‍ സൃഷ്ടിച്ചു" (55:16)

ജിന്ന് എന്ന പദം ചില സൂക്ഷ്മ ജീവികളായ ബാക്ടീരിയകളെപ്പറ്റിയാണ് ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് സ്ഥാപിച്ചതിന് ശേഷം നമുക്ക് വീണ്ടും ഈ വചനത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാം. ഈ വചനങ്ങളില്‍ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നവരിലെ പ്രഥമ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി മിന്നലിന്‍റെ ചൂടില്‍ നിന്നും കോസ്മിക് രശ്മികളില്‍ നിന്നും നേരിട്ട് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അതിസൂക്ഷ്മങ്ങളായ ജൈവരൂപമാണെന്ന് കാണാം.

ഡികേഴ്സണ്‍ (Dickerson) ഏറ്റവും പ്രാക്തനമായ ജീവരൂപത്തെപറ്റി അശ്രദ്ധമായിട്ടാണെങ്കിലും പ്രതിപാദിക്കുമ്പോള്‍ ഖുര്‍ആനിക വചനങ്ങളുമായി അത് ഒത്തുപോവുന്നത് കാണുക.

.......മിന്നലിന്‍റേയും അള്‍ട്രാവയലറ്റ് റേഡിയേഷന്‍റേയും ഊര്‍ജ്ജത്തിലായിരുന്നിരിക്കാം അവ ജീവിച്ചതത്....(2)

ജൈവപൂര്‍വ്വ ബാക്ടീരിയകളെ (Pre biotic Bacteria) സംബന്ധിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങളെപറ്റി പ്രതിപാദിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റു ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരാരും കോസ്മിക് റേഡിയേഷനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകമായി പരാമര്‍ശിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ ജൈവ പരിണാമത്തിന് (Biotic evolution) മുമ്പ് നിലനിന്നിരുന്ന ഏതൊരു ജൈവരൂപവും ചൂടില്‍ നിന്നു നേരിട്ടായിരുന്നു അവക്ക് വേണ്ട ഊര്‍ജം ആഗിരണം ചെയ്തത് എന്ന ആശയത്തെ മറ്റു ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ബാക്ടീരിയായില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും പുരാതനമായ ബാക്ടീരിയകളെ പ്രൊകാരിയോട്ട് (Prokaryote) എന്നും യൂകാരിയോട്ട് (Eukaryote) എന്നും രണ്ടായി മുന്‍തലമുറയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തായിരുന്നാലും ശരി കാള്‍ ആര്‍. വോയീസിന്‍റെയും (Karl R. Woese) അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരുടേയും അഭിപ്രായത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വേഗത്തില്‍ നമുക്കൊരു നിഗമനത്തിലെത്താം. അവരുടെ നിരീക്ഷണം ഇപ്രകാരമാണ്.

"ലളിതമായ കാരണമിതാണ്. സൂക്ഷ്മമായ തലത്തില്‍ ((Microscopic level) അവ (ബാക്ടീരയയുടെ ആദിരൂപങ്ങള്‍) രണ്ട് തരത്തിലുള്ള കോശങ്ങളാണ്. പക്ഷേ ജീവാണുതലത്തില്‍ (Molecular level) അവ രണ്ട് തരം മാത്രമേയുള്ളൂവെന്ന രീതി ശരിയായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല." (3)

സാധാരണ വായനക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രൊകാരിയോട്ട്, യൂകാരിയോട്ട് എന്നീ രണ്ടു ബാക്ടീരിയകളുടെ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ലളിതമായ രീതിയില്‍ ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കാം. ആ ബാക്ടീരിയകള്‍ക്കകത്തുള്ള ന്യൂക്ലിയസ്സിന്‍റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തേയും ന്യൂക്ലിയസ്സിന്‍റെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തേയും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് ഈ വിഭജനം. പ്രൊകാരിയോട്ട് ടൈപ്പ് ബാക്ടീരയക്ക് വളരെ വ്യക്തമായ കോശഭിത്തി ഉണ്ടെങ്കിലും അവക്കകത്ത് ന്യൂക്ലിയസ് ഇല്ല. എന്നാല്‍ യൂകാരിയോട്ട് ബാക്ടീരിയക്ക് വളരെ ലളിതമായ കോശഭിത്തിയും ഓരോ കോശത്തിനകത്തും നന്നായി വികസിതമായ ഒരു ന്യൂക്ലിയസ്സുമുണ്ട്.

മറ്റുള്ള ജീവരൂപങ്ങള്‍ക്ക് ജന്മം കൊടുത്തത് ഈ രണ്ട് അതിപുരാതന ബാക്ടീരിയകളാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ജീവന്‍റെ പൂര്‍വ്വഗാമികള്‍ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഇവയാണ് പിന്നീട് മറ്റു ജീവരൂപങ്ങളായി പരിണമിച്ചത്. 1981 ജൂണിലാണ് വോയിസീ തന്‍റെ ഗവേഷണഫലങ്ങള്‍ Scientific America എന്ന ജേര്‍ണലില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. അതില്‍ ആര്‍ക്കായീ ബാക്ടീരിയ

(Archaebacteria) ആണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ജീവന്‍റെ ആദിരൂപം എന്ന് അവകാശപ്പെടാവുന്നതാണെന്ന് വാദിച്ചിരുന്നു. ആദി ബാക്ടീരിയയുടെ കാര്യത്തില്‍ അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരും കൂടി തങ്ങള്‍ക്ക് മറ്റെല്ലാറ്റിനേയും അതിര്‍വര്‍ത്തിക്കുന്ന വ്യത്യസ്തമായ ഒരു മൂന്നാമത്തെ രീതിമുന്നോട്ട് വെക്കാനുണ്ടെന്ന് ശാസ്ത്രസമൂഹത്തെ അറിയിക്കുകയുണ്ടായി. ആയതിനാല്‍ അതിനെ ജീവന്‍റെ ഏറ്റവും പൂര്‍വ്വഗാമികള്‍ എന്ന സ്ഥാനം അവര്‍ നല്‍കി. വോയീസിയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരും ഈ കണ്ടുപിടിത്തത്തിലേക്ക് നിരവധി തെളിവുകള്‍ നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ഹിമാനിയുടെ മുകള്‍പരപ്പിലെ മഞ്ഞുരുകാന്‍ തുടങ്ങി. വോയീസി എഴുതുന്നു:

'ആര്‍ക്കായി ബാക്ടീരിയ ഉന്നതര്‍കിടയിലുള്ള ഒരു സവിശേഷ ഗണത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു എന്ന ഞങ്ങളുടെ ആശയം പൊതുവേ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. അതേസമയം ഏതാനും ചില ജീവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ ഞങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളുമായി തര്‍ക്കിക്കുകയാണ്. (4)

വീണ്ടും അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു:

മെതനോജൈന്‍ (Methanogens) എന്നത് ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളതോ അല്ലെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും ബാക്ടീരിയ ഗ്രൂപ്പിനേക്കാളും പുരാതനമോ ആണ് എന്ന വസ്തുത കൂടി ഇതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. (4) Hutchinson Dictionary of Science - ല്‍ പറയുന്നത്. ആര്‍ക്കായീ ബാക്ടീരിയ ജീവന്‍റെ ഏറ്റവും പ്രാക്തന രൂപങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. 4 ലക്ഷം കോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അല്പം മാത്രം ഓക്സിജന്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്താണ് ആര്‍ക്കായി ബാക്ടീരിയ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് .(5)

എന്നാല്‍ Genetics a Molecular Approach എന്ന കൃതിയുടെ കര്‍ത്താവ് പറയുന്നു:

1977ന് ശേഷം ആര്‍ക്കായി ബാക്ടീരിയായും മറ്റു പ്രോകാരിയോട്ട് ബാക്ടീരിയായും തമ്മില്‍ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി. ആര്‍ക്കായി എന്ന പദം മൈക്രോ ബയോളജിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ സുപരിചിതമായി. മറ്റു ബാക്ടീരിയകളില്‍ നിന്ന് ആര്‍ക്കായീ ബാക്ടീരിയയുടെ വ്യത്യസ്തതക്ക് കൂടുതല്‍ ഊന്നല്‍ നല്‍കപ്പെട്ടു. (6)

ഖുര്‍ആനിക വചനങ്ങളില്‍ പ്രതിപാദിച്ച 'ജിന്ന്' എന്ന പദം മേല്‍വിവരണത്തിന് അനുയോജ്യമാണെന്ന് കാണാം. എന്നാല്‍ ഈ ബാക്ടീരിയ താപത്തില്‍ നിന്ന് നേരിട്ട് ഊര്‍ജ്ജം സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിവുള്ളവയാണെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ ഏകകണ്ഠ്യേന വിവരിക്കുന്നത്. ഡിക്കേഴ്സണ്‍ ഒഴികെയുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരാരും തന്നെ ഈ ബാക്ടീരിയ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കോസ്മിക് രശ്മിയില്‍ നിന്നും മിന്നലിന്‍റെ താപത്തില്‍ നിന്നുമാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മറ്റുള്ളവര്‍ ഇതിന്‍റെ നിഗൂഢ രഹസ്യങ്ങളറിയാന്‍ കൂടുതല്‍ ഗവേഷണങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.

കടല്‍ തറയിലെ അഗാധഗര്‍ത്തങ്ങളിലുള്ള ചൂടുള്ള നീരൊഴുക്കുകളില്‍, ചാവുകടലില്‍, ഉപ്പുപാളികളില്‍ നിലനില്ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഉപരിതലങ്ങളില്‍ പോലും (ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ അന്വേഷണം തുടരുകയാണ്) (7)

പൗരാണികതയുടെ കാര്യത്തില്‍ ആര്‍ക്കായീ ബാക്ടീരിയ ഏറ്റവും പ്രാഥമിക ജൈവരൂപമാണെന്ന് വോയീസിക്കും സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും യാതൊരു സംശയവുമില്ല. അതേസമയം അറിയപ്പെടാത്ത ഏതോ പിതൃത്വത്തില്‍ നിന്നുമാണ് അവ രൂപം കൊണ്ടതെന്നും ചില ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ കരുതുന്നു.

ഇത്തരം വിഷയങ്ങള്‍ ഈ ചര്‍ച്ചയുടെ പരിധിക്ക് പുറത്താണ് മറ്റു ബാക്ടീരിയകള്‍ അതിന്‍റെ പൂര്‍വ്വഗാമികളില്‍ നിന്നു രൂപം കൊണ്ടതോ അല്ലയോ എന്നത് ഈ ചര്‍ച്ചയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അപ്രസക്തമാണ്. പ്രസക്തമായ കാര്യം ഏറ്റവും പുരാതനമായ ബാക്ടീരിയ അതിന്‍റെ ഊര്‍ജ്ജം ആഗിരരണം ചെയ്ത്തത് താപത്തില്‍ നിന്നും നേരിട്ടായിരുന്നു എന്നതാണ്. പതിനാല് നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുമ്പ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ഖുര്‍ആനിക വചനങ്ങള്‍ക്ക് ഇത് അളവറ്റ രീതിയില്‍ പ്രാബല്യം നല്‍കുന്നു.

"ഇതിന് മുമ്പ് (മനുഷ്യസൃഷ്ടിപ്പിന് മുമ്പ്) ചൂടുകാറ്റിന്‍റെ അഗ്നിയില്‍ (നാരിസമൂം) നിന്നും നാം ജിന്നിനെ സൃഷ്ടിച്ചു." (15:28)

അഗ്നിയില്‍ നിന്നു നേരിട്ടുള്ള താപം ജൈവപൂര്‍വ്വ ജീവിരൂപങ്ങളുടെ (Pre Biotic Organism) സൃഷ്ടിപ്പില്‍ ശക്തമായ ഒരു പങ്ക് നിര്‍വ്വഹിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നാണ്. അംഗീകൃത ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങള്‍ പറയുന്നത്. വാസ്തവത്തില്‍ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഊര്‍ജ്ജത്തിന്‍റെ രൂപാന്തരണത്തിനുള്ള ഏക സംഘടിത രൂപം ഇതൊന്നുമാത്രമായിരുന്നു. വിശദീകരിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഏതോ കാരണത്താല്‍ കോടാനുകോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അവ പെരുകി. അവയുടെ കൂട്ടമരണം സമുദ്രജലത്തെ മലിനീകരിക്കുകയും ജീര്‍ണ്ണനം മൂലം അവ ഫെര്‍മേന്‍റേഷന് (പുളിപ്പിക്കല്‍) വിധേയമായി കടല്‍ ഒരു പ്രാകൃതദ്രാവകകുഴമ്പ് (Primordial Soup ആയി തീരുകയും ചെയ്തു.

Reference

1. LANE E.W (1984) Arabic English Lexicon Islamic Text Society, William & Norgate Cambridge.

2. Dickerson R.E. (Sept. 1978) Chemical Evolution and the origin of Life. Scientific America. P. 80.

3. WORSE C.R. (June 1981) Archaebacteria. Scientific American, P. 104.

4. The Hutchinson Dictionary of Science (1993)

5. Ibid

6. BROWN T.A. (1992) Genetics A molecular Approach P. 245.

7. The Hutchinson Dictionary of Science (1993)

ബുദ്ധന്‍ നാസ്തികനോ? - 2

ബുദ്ധമത സാഹിത്യത്തില്‍ വിശ്വാസ യോഗ്യവും ആധികാരികവുമായ രണ്ടാമത്തെ രേഖ ബുദ്ധനു ശേഷം അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ കഴിഞ്ഞു പ്രാബ‌ല്യത്തില്‍ വന്നതാണ്. ഈ രേഖകളും ബുദ്ധന്‍ നിരീശ്വര വാദിയോ ആജ്ഞേയ വാദിയോ ആയിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അദ്ദേഹം ദൈവത്തില്‍ അടിയുറച്ച വിശ്വാസമുള്ള ആളായിരുന്നു എന്നതിനുള്ള തെളിവുകള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു രേഖയാണ് ത്രിപടകങ്ങള്‍ (മൂന്നു കുട്ടകള്‍). ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കൾ പാലിഭാഷയിൽ ഓലയിലെഴുതിയ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളുള്ള തത്ത്വസംഹിത ശ്രദ്ധാപൂർവം പിടകങ്ങളിൽ സംഭരിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നതിനാലാണ് അതിന് ഈ പേരു വന്നുകൂടിയത്. പിടകം, പിട എന്നീ വാക്കുകൾക്ക് പേടകം, കുട്ട, വട്ടി തുടങ്ങിയ അർഥങ്ങൾ ഉണ്ട്. പിടകങ്ങളിൽ സംഭൃതമായ മൂന്നു ധർമസംഹിതകളുടെ സമാഹാരമാണ് ത്രിപിടകം. ഈ മൂന്നു സംഹിതകൾ വിനയപിടകം, സൂത്രപിടകം, അഭിധർമപിടകം എന്നിവയാണ്.

'സൂത്രപിടക'ത്തിലെ 'അഗാധ തീരങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രയാണം' എന്ന അദ്ധ്യായത്തില്‍ മരണത്തെ അതിജയിക്കുന്ന ലക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ചു ബുദ്ധന്‍ വിവരിക്കുന്നത് 'സ്വന്തം അഹം ബോധത്തെ കീഴടക്കി ദൈവത്തെ പ്രാപിച്ച് ഒന്നായിത്തീരുക എന്നല്ലാതെ ജനനത്തിനും മരണത്തിനും യാതൊരു അര്‍ഥവും ഇല്ല.' എന്നാണ്.

ഈ അദ്ധ്യായത്തിന്‍റെ അവസാനത്തില്‍ പിംഗിയ എന്ന ബുദ്ധന്‍റെ ഒരനുയായി തന്നെ ബുദ്ധമതത്തിലേക്കു പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്യിപ്പിക്കാന്‍ കാരണമായ തന്‍റെ ഗുരുനാനഥന്‍റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. താന്‍ വാര്‍ധക്യം പ്രാപിച്ച കാരണത്താല്‍ ദുര്‍ബലനാവുകയും മരണത്തോടടുക്കുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി എന്നു വിവരിച്ച ശേഷം പിംഗിയ താഴെ കാണുന്ന പ്രസ്താവന നടത്തിക്കൊണ്ടാണ് തന്‍റെ ചര്‍ച്ച അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്:

'തീര്‍ച്ചയായും അചഞ്ചലവും വിറകൊള്ളാത്തതും ഒന്നിനോടും തുല്യതയില്ലാത്തതുമായ ഒന്നിലേക്കു ഞാന്‍ പോവുകയാണ്. എനിക്ക് ഇതിനെപ്പറ്റി യാതൊരു സന്ദേഹവുമില്ല. അപ്രകാരം മനസ്സ് ക്രമപ്പെടുത്തിയ ഒരുവനായി എന്നെ പരിഗണിക്കുക' (The Group of Discourses (Sutta-Nipata). Vol II. The Pali Text Society, Oxford, p.129.- NORMAN, K.R.)

ഇത് ബുദ്ധന്‍റെ അനുയായിയുടെ പ്രതീക്ഷയും പ്രത്യാശയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അചഞ്ചലവും വിറകൊള്ളാത്തതും യാതൊന്നിനോടും തുല്യതയില്ലാത്തതുമായ നാഥനെ മരനത്തിനു ശേഷം കണ്ടുമുട്ടുമെന്നതാണ് ബുദ്ധന്‍റെ അനുയായിയുടെ പ്രതീക്ഷയും പ്രത്യാശയും. ദൈവവത്തെപ്പറ്റി മറ്റു മതസാഹിത്യങ്ങളിലെ വിവരണങ്ങളുമായി പൂര്‍ണ്ണമായും യോജിക്കുന്നതാണ് ഈ വിവരണം.

ബുദ്ധന്‍റെ മതവിശ്വാസത്തെപ്പറ്റി ത്രിപിടകത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകമായ സുത്തപിടകത്തില്‍ കൗതുകകരമായ മറ്റു വിവരങ്ങള്‍ കാണാം. ബുദ്ധന്‍റെ നിരവധി സം‌വാദങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഈ പുസ്തകം അഞ്ചെണ്ണമായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. ലണ്ടനിലെ പാലി ടെക്സ്റ്റ് സൊസൈറ്റി (Pali Text Society of London) യുടെ പ്രസിഡിന്‍റ് T. W. റൈസ് ഡേവിഡ്സ് (Mrs. Thomas William Rhys Davids) ഈ സം‌വാദങ്ങളില്‍ ചിലത് ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ വിവര്‍ത്തനം 'ബുദ്ധമതസ്ഥരുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍' (Sacred Books of Buddhist)  എന്ന പേരില്‍ പ്രസിദ്ധീ കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം വാല്യത്തിലെ 'തെവിഗസുത്ത' എന്നു തലവാചകം കൊടുത്ത സം‌വാസത്തില്‍ മനുഷ്യന് എങ്ങനെ ദൈവത്തില്‍ എത്തിച്ചേരാം എന്ന ചോദ്യമാണ് സവിശേഷമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്.

ദൈവത്തെ എങ്ങനെ പ്രാപിക്കാം എന്ന ചോദ്യത്തിനു ബുദ്ധന്‍റെ മറുപടി ഇപ്രകാരമാണ്. ഹിന്ദു പൊരോഹിതന്മാര്‍ക്കിടയില്‍ ഇക്കാലത്ത് മനുഷ്യനെ ദൈവത്തിലേക്കു നയിക്കാന്‍ യോഗ്യതയുള്ള ആരുമില്ല എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആദ്യം ഈ നിര്‍ദ്ദേശത്തെ ബുദ്ധന്‍ നിരാകരിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ പ്രശനം തനിക്കു സ്വയം ബോധ്യമായിട്ടുണ്ട് എന്ന രീതിയില്‍ ബുദ്ധന്‍ പിന്നീടു അതിനുത്തരം നല്‍കുന്നുണ്ട്. ഈ സം‌വാദം എപ്പോള്‍ എങ്ങനെ നടന്നു എന്ന പശ്ചാത്തലം വളരെ കൗതുകജനകമാണ്.

ഒരിടത്ത് 'മാനസകത' എന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ഗ്രാമം പ്രകൃതി രമണീയമായ സ്ഥലത്ത് മനോഹരമായ അകിരാവതി നദിക്കരയിലായിരുന്നു സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. ഈ ഗ്രാമത്തിന്‍റെ പ്രശസ്തി ദൂര ദിക്കുളളില്‍ കൂടി വ്യാപിച്ചു. കാരണം, ആ ഗ്രാമം ബ്രാഹ്മണ മതത്തിലെ സം‌വാദങ്ങള്‍ നടന്നിരുന്ന കേന്ദ്രമായിരുന്നു. ബുദ്ധനും തന്‍റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ശിഷ്യന്മാരും കൂടി ആ നദിക്കരികെ യാദൃച്ഛികമായി വരികയുണ്ടായി. ബുദ്ധന്‍റെ ആഗമന വാര്‍ത്ത ജനങ്ങളില്‍ പരക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെ കാണാനും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ തത്ത്വങ്ങളില്‍ നിന്ന് അത്മീയ പ്രബുദ്ധത കൈവരിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ തിരുമുഖത്തു നിന്ന് അത് ശ്രവിക്കാനും വേണ്ടി ജനങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തെ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ അവിടെ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ തന്നെ വാസെത്ത, ഭരദ്വാഗ എന്നീ രണ്ടു യുവാക്കള്‍ നദിയില്‍ നിന്നു കുളി കഴിഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അവര്‍ ഏതാണ് ബ്രഹ്മാവിലേക്കുള്ള ശരിയായ മാര്‍ഗ്ഗം എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച് സം‌വാദം ആരംഭിച്ചു. ഈ പ്രശനത്തില്‍ അവരവരുടെ ഗുരുനാഥന്മാര്‍ അവര്‍ക്ക് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തത് അവര്‍ രണ്ടുപേര്‍ക്കും ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. വാസെത്ത എന്ന യുവ ബ്രാഹ്മണന്‍ അവസാനം പ്രശ്നം ബുദ്ധന്‍റെ സന്നിധിയില്‍ ബോധിപ്പിക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ചു. അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഇത് അംഗീകരിച്ചു. ബുദ്ധന്‍റെ ജ്ഞാന നിര്‍ഭരമായ ഉപദേശം തേടാനായി രണ്ടുപേരും വന്നു. ഈ സമാഗമനത്തില്‍ ഭരദ്വാഗ മൗനമവലംബിക്കുകയും വാസെത്ത ബുദ്ധനോട് ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. ചോദ്യത്തിനു മറുപടി പറയുന്നതിനു മുമ്പേ ബുദ്ധന്‍ ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട് ചോദിച്ചു.

അദ്ദേഹം ചോദിച്ച പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങള്‍ ഇവയായിരുന്നു:

 

'മൂന്നു വേദങ്ങളും പഠിച്ച ഏതെങ്കിലും ഒരു ബ്രാഹ്മണന്‍ ബ്രഹ്മാവിനെ മുഖത്തോട് മുഖം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?'

 

ഉത്തരം 'ഇല്ല' എന്നായിരുന്നു.

 

പിന്നീട് ബുദ്ധന്‍ വാസെത്തയോട് ചോദിച്ചു:

 

'കഴിഞ്ഞ ഏഴു തലമുറകളിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ബ്രാഹ്മണനോ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ശിഷ്യന്മാരോ ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?'

 

ഉത്തരം വീണ്ടും 'ഇല്ല' എന്നായിരുന്നു.

 

പിന്നെ ബുദ്ധന്‍ ആഗതരായ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണ യുവാക്കളൊടുമായിത്തന്നെ ചോദിച്ചു:

 

'നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടതായി അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടോ?' 

 

വീണ്ടും ഉത്തരം 'ഇല്ല' എന്നു തന്നെയായിരുന്നു.

 

പിന്നീട് വാസെത്തയോട് ബുദ്ധന്‍ ചോദിച്ചു:

 

'മാനസകത എന്ന ഈ ഗ്രാമത്തില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന ഒരാളോട് മാനസകതയിലേക്കുള്ള വഴി ചോദിച്ചാല്‍ അയാള്‍ക്ക് ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയാന്‍ വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാകുമോ?'

 

വാസെത്തയുടെ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:

'ഗൗതമാ, തീര്‍ച്ചയായും ഇല്ല. എന്തെന്നാല്‍ ഒരാള്‍ മാനസകതയില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അവിടത്തെ എല്ലാ വഴികളും പരിപൂര്‍ണ്ണമായും അദ്ദേഹത്തിനു ഹൃദിസ്ഥമായിരിക്കും'

ഈ അവസരത്തില്‍ ബുദ്ധന്‍ വിശദീകരിച്ചു:

'വാസെത്ത എന്നയാള്‍ മാനസകതയില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നയാളാണെന്നിരിക്കട്ടെ. മാനസകതയിലേക്കുള്ള വഴിയെക്കുറിച്ച് സംശയത്തിലും ബുദ്ധിമുട്ടിലും അകപ്പെട്ട ഒരാള്‍ വാസെത്തയോട് സംശയം ചോദിച്ചാല്‍ അദ്ദേഹമത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും. ബ്രഹ്മാവിന്‍റെ ലോകത്തിലേക്കുള്ള വഴി സ്പര്‍ശിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന 'തഥാഗതനോട്' (പൂര്‍ണ്ണ ജ്ഞാനം സിദ്ധിച്ചയാള്‍, അതായത് ബുദ്ധന്‍) പ്രസ്തുത വഴി ചോദിച്ചാല്‍ അത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാന്‍ അയാള്‍ക്കു യാതൊരു സംശയമോ ബുദ്ധിമുട്ടോ ഉണ്ടാവില്ല. വാസെത്താ, ബ്രഹ്മത്തെ ഞാന്‍ അറിയും. ബ്രഹ്മലോകവും അതിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴിയും ഞാനറിയും. ബ്രഹ്മലോകത്തു പ്രവേശിച്ച ആള്‍ അറിയുന്നത്പോലെ ഞാനത് അറിയുന്നു. ഞാന്‍ അവിടെ ജനിക്കപ്പെട്ടവനാണ്' (The Sacred Books of the East. Vol. XI, Clarendon Press, Oxford, p.186 -MAX MULLER)

ബുദ്ധന്‍റെ വാദം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മാനസകതയില്‍ വസിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് മാനസകതയിലേക്കുള്ള എല്ലാ വഴികളും നന്നായറിയാം. ദൈവത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഏതൊരു വാദിയും ദൈവത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴി അറിഞ്ഞിരിക്കണം. പക്ഷേ, വാദിക്കുന്നയാള്‍ ദൈവത്തില്‍ നിന്നു വന്നവനും വ്യക്തിപരമായി അവനെ അറിഞ്ഞവനുമാണെങ്കില്‍ മാത്രമേ ഇതു സാധ്യമാകൂ. ബുദ്ധന്‍റെ മറു ചോദ്യത്തില്‍നിന്നു സംഗതി വളരെ വ്യക്തമാകുന്നു. ഗുരുക്കന്മാരില്‍ ആരും തന്നെ ദൈവത്തെ കാണുകയോ വൈയക്തികമായി ദൈവത്തില്‍ നിന്ന് ജ്ഞാനം ആര്‍ജ്ജിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നാല്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ സത്ത പൂര്‍ണ്ണമായും അവരുടെ ധാരണയ്ക്ക് അപ്പുറത്താണ്. സം‌വാദത്തിന്‍റെ ഈ ഘട്ടത്തില്‍ ബുദ്ധന്‍റെ ഈ വാദമുഖങ്ങള്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കണം. ഒരാളും ദൈവത്തെ കാണാത്തതിനാല്‍ ദൈവം ഇല്ല എന്ന് ബുദ്ധന്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ചിലര്‍ തെറ്റായി ധരിച്ചുപോയതായിരിക്കാം.

ബുദ്ധന്‍റെ ഈ പ്രഭാഷണം വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഗ്രന്ഥകര്‍ത്രി ബുദ്ധന്‍ ഉണ്ട് എന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. ബുദ്ധന്‍റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥക്കെതിരെ അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ സം‌വാദങ്ങള്‍ തെറ്റായി പാരായണം ചെയ്ത ബുദ്ധ സന്യാസിമാരുടെ വിശ്വാസം ചില ഗവേഷകന്മാരെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിച്ചു എന്ന് പ്രസ്തുത വിവരണം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണര്‍ ദൈവസമാനം കരുതിയിരുന്ന മൂര്‍ത്തികളിലുള്ള അന്ധവിശ്വാസം അദ്ദേഹം പൂര്‍ണ്ണമായി നിരാകരിക്കുകയായിരുന്നു. അവര്‍ ആ മൂര്‍ത്തികളില്‍ നിന്ന് ഒരിക്കലും കാണുകയോ കേള്‍ക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. പക്ഷേ, ബുദ്ധന്‍റെ ഉത്തരം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വഴി കാട്ടാന്‍ 'തഥാഗതനെ' സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല, അദ്ദേഹം സ്വയം തന്നെ ദൈവത്തിലേക്ക് വഴി കാണിക്കുന്ന ഒരാളാണെന്ന വദമാണ് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. കാരണം, അദ്ദേഹത്തിനു ദൈവവുമായി ഐക്യ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ദൈവത്തില്‍ നിന്ന് വന്നവനായിരുന്നു.

പരമോന്നതനായ ഒരു ദൈവത്തില്‍ ബുദ്ധന്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതായി ഇതില്‍നിന്നു വ്യക്തമാകുന്നു. അവനില്‍നിന്നു തന്നെയാണ് താന്‍ വന്നതെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അവകാശ വാദം. ബുദ്ധന്‍ ഇവിടെ ദൈവത്തിനു 'ബ്രഹ്മാവ്' എന്ന സംജ്ഞയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇത് ഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക് സുപരിചിതമായ ഒരു നാമമാണ്. ഹിന്ദുക്കള്‍ അവരുടെ ദേവന്മാര്‍ക്കിടയിലെ പരമോന്നത ദൈവത്തിനു നല്‍കിയ പേരാണിത്. സം‌വാദം പുരോഗമിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നിലപാട് കൂടുതല്‍ വ്യക്തമാകും.

പിന്നീട് ബുദ്ധന്‍ സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ അനുഗൃഹീതനായ അദ്ദേഹത്തോട് യുവ ബ്രാഹ്മണനായ വാസെത്ത പറഞ്ഞു:

'ഗൗതമാ, താങ്കള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞ പ്രകാരം സമാന ഗൗതമനു പോലും ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യപ്പെടലിന്‍റെ വഴിയറിയാം. അതു വളരെ നന്നായി! ജ്ഞാനവയോധികനായ ഗൗതമാ, ബ്രഹ്മാവുമായുള്ള ഐക്യപ്പെടലിന്‍റെ വഴി ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നതില്‍ അങ്ങ് സന്തോഷിച്ചാലും! അല്ലയോ ജ്ഞാന വയോധികനായ ഗൗതമാ, ഈ ബ്രാഹ്മണ കുലത്തെ താങ്കള്‍ രക്ഷിച്ചാലും.'!

ബ്രഹ്മം അയഥാര്‍ത്ഥവും നിരര്‍ത്ഥകവുമാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വാസെത്തയുടെ ഈ അഭ്യര്‍ഥനയേയും ആഗ്രഹത്തേയും ബുദ്ധന്‍ നിരാകരിക്കാത്തത്, ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ചും ബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും വാസെത്ത പറഞ്ഞതെന്താണോ അത് ബുദ്ധന്‍ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നതിനു സ്പഷ്ടമായ തെളിവാണ്.

ബുദ്ധന്‍ എങ്ങനെയാണ് സ്വന്തം അനുയായികളാല്‍ തന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടത്? ഇതിനുള്ള ഉത്തരം ബുദ്ധ മതത്തിന്‍റെ ആദ്യകാല ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും അപ്രകാരം തന്നെ, ബ്രാഹ്മണ മതത്തിന്‍റെ പഴയ വ്യവസ്ഥയോട് പോരടിച്ച് ആവിര്‍ഭവിച്ച ബുദ്ധമതത്തിന്‍റെ സംഘര്‍ഷങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും തേടേണ്ടതുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണന്മാര്‍ തങ്ങളുടെ വീക്ഷണങ്ങള്‍ ബുദ്ധനില്‍ അരോപിക്കുകയുണ്ടായി. ഇത് മത പൗരോഹിത്യത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അപൂര്‍‌വ്വമായ ഒന്നല്ല. ഒരു പക്ഷേ, ഉത്തമ വിശ്വാസത്തില്‍ തന്നെ അവര്‍ ബുദ്ധനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതുമാകാം. അക്കാലത്തെ ബ്രാഹ്മണന്മാര്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും മുഴുകിയിരുന്ന വ്യാപകമായ ബിംബാരാധനക്കെതിരെ ബുദ്ധന്‍ ആഞ്ഞടിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ദൈവ നിഷേധിയാണെന്ന് അരോപിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ഈ പ്രചാരണം ശക്തരായ ബ്രാഹ്മണ വര്‍ഗ്ഗം കൊണ്ടുപിടിച്ചു നടത്തി. അത്യുച്ഛത്തില്‍ ശബ്ദാഢംബരത്തോടെ നിര്‍‌വഹിക്കപ്പെട്ട പ്രചണ്ഡമായ ഈ വിപരീത പ്രചാരണത്തിനിടയില്‍ ബുദ്ധന്‍റെ ശബ്ദം മുങ്ങിപ്പോയി.

ആശയ വിനിമയത്തിനും എഴുത്തു വിദ്യക്കുമുള്ള പരിമിതികള്‍ കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ പ്രചാരണം ഹിന്ദു ബ്രാഹ്മണന്മാര്‍ക്ക് അനുകൂലമായെന്നു മാത്രമല്ല ബുദ്ധന്‍റെ അനുയായികളില്‍ പോലും അത് സ്വാധീനം ചെലുത്തി. അവസാനം,  അന്ധവിശ്വാസ ജഡിലമായ ഹിന്ദു ദൈവങ്ങളുടെ നിഷേധം ആത്യന്തികമായ ദൈവ നിഷേധമാണെന്ന് അവര്‍ കരുതി. ഗൗതമ ബുദ്ധന്‍റെ, ബ്രാഹ്മണരുടെ ദൈവങ്ങളുടെ നിഷേധം പൊതുവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ധാരാളം ആളുകള്‍ അദ്ദേഹം ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാത്തയാളായിരുന്നുവെന്ന ധാരണയിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ബുദ്ധമതസ്ഥരുടെ ബുദ്ധനോടുള്ള കൂറിനെ കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ അത് അസ്പര്‍ശ്യമായി നില്‍ക്കുന്നു. അവര്‍ ബുദ്ധനെ എക്കാലത്തേയും ജ്ഞാനിയായ ഗുരുവും കാരുണ്യവാനും സ്നേഹ നിധിയും മാനവികതയുടെ കേദാരവുകായി കരുതി. നാം ഏതൊരു കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചാണോ സംസാരിക്കുന്നത് ആ കാലഘട്ടം സാക്ഷരത അതിന്‍റെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന പടിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു എന്നോര്‍ക്കുക. സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ കേട്ടുകേള്‍‌വിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ചിലപ്പോള്‍ അഭിപ്രായം രൂപീകരിക്കാറുണ്ട്. അപ്രകാരം ബുദ്ധന്‍റെ അനുയായികളും ബ്രാഹ്മണരുടെ പ്രചാരണത്തില്‍ കുടുങ്ങി അകറ്റപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. പക്ഷേ, ബുദ്ധനോടുള്ള അവരുടെ അനുരക്തിയിലും കൂറിലും വളരെ ചെറിയ സ്വാധീനമേ ചെലുത്തിയുള്ളൂ. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ബുദ്ധന്‍ പരമമായ ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ സ്രോതസ്സാകാന്‍ അതു തന്നെ ധാരാണം മതിയായിരുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ട യജമാനന്‍, ജ്ഞാനിയായ ഗുരുനാഥന്‍ എന്ന നിലകളില്‍ പൂര്‍ണ്ണ ഹൃദയത്തോടെ അവര്‍ ബുദ്ധനോടുള്ള ബഹുമാനം തുടര്‍ന്നുവന്നു. ക്രമേണ അവരറിയാതെ ദൈവരഹിതനായ അവരുടെ യജമാനനെ ദൈവം എന്ന നിലയ്ക്ക് അവര്‍ ബഹുമാനിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

മത ചരിത്രത്തില്‍ ഇത് ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമായിരുന്നില്ല. ദൈവപ്രചോദിതരായ വ്യക്തികള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ദൈവങ്ങളായും മനുഷ്യര്‍ ദേവന്മാരായും ഉയര്‍ത്തപ്പെടാറുണ്ട്. എന്തായിരുന്നാലും ബുദ്ധന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ അനുയായികള്‍ക്ക് അദ്ദേഹത്തൊടുള്ള സ്നേഹവും ശ്രദ്ധയും സമ്പൂര്‍ണ്ണവും അതുല്യമായിരുന്നു. മനുഷ്യ മാതൃക എന്ന നിലയ്ക്ക് അവ ബുദ്ധനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചു നിലകൊണ്ടു. അദ്ദേഹം അക്ഷരാര്‍ഥത്തില്‍ ഇതിഹാസ സങ്കല്പ രൂപത്തിലുള്ള ദൈവരൂപമായി ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവരുടെ വിശ്വാസ രാശിയില്‍ ഒരു വശത്തു ബ്രഹ്മാവും മറുവശത്ത് ബുദ്ധനെയും അവര്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. അവര്‍ക്ക് അത് മതിയായിരുന്നു.അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ബ്രഹ്മം ഇതിഹാസത്തിന്‍റെയും മിത്തിന്‍റെയും അരുളപ്പാടുകളാണ്; അതേസമയം ബുദ്ധന്‍ സത്യത്തിന്‍റെയും യുക്തിയുടെയും ജ്ഞാനത്തിന്‍റെയും മൂര്‍ത്തിയാണ്. ക്രമേണ ഇതിഹാസ രൂപികള്‍ക്ക് പങ്കില്ലാത്ത ഒരു മതമായി ബുദ്ധമതം വളര്‍ന്നു.ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാനുള്ള മനുഷ്യപ്രകൃതിയിലെ നൈസര്‍ഗ്ഗികാവശ്യങ്ങളെല്ലാം ബുദ്ധന്‍റെ ബിംബവത്ക്കരണത്തിലൂടെ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബുദ്ധന്‍റെ അനുയായികളുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍ ബുദ്ധന്‍ കേവലജ്ഞാനത്തിന്‍റെ ഉറവിടം എന്ന നിലയില്‍ തന്‍റെ യാത്ര ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ഒരു സാധാരണ ഭൗതിക തത്ത്വജ്ഞാനിയേക്കാള്‍ വളരെ ഉയര്‍ന്ന സ്ഥാനത്തേക്ക് അദ്ദേഹം ഉയര്‍ന്നിരുന്നു. വെറും ലൗകിക ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പ്രതീകമായി ബുദ്ധന്‍ നിലകൊണ്ടില്ല. മത രംഗത്ത് ദൈവത്തിനോ ദൈവങ്ങള്‍ക്കോ മാത്രം ലഭിക്കുന്ന ബഹുമാനങ്ങളും ആദരവും അദ്ദേഹം നേടിയെടുത്തു.

ഏതാനും വര്‍ഷത്തെ ഒരു ചെറു കാല ഘട്ടത്തിനുള്ളില്‍ സംഭവിച്ച കാര്യമല്ല ഇവിട പറഞ്ഞത്. ബുദ്ധമതലോകത്ത് നിരീശ്വരത്വത്തിന്‍റെ നിഴല്‍ പരക്കാന്‍ നൂറ്റാണ്ടുകളോളമെടുക്കുകയുണ്ടായി. ദൈവ വിശ്വാസത്തില്‍ നിന്ന് ദൈവരഹിതമായ ജനതയായി ബുദ്ധമതം പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത രീതിയെപ്പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായം വെറും ഊഹത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ളതല്ല. ബുദ്ധമതത്തിന്‍റെ പ്രാഥമിക സ്രോതസ്സുകളില്‍നിന്നുള്ള പഠനങ്ങള്‍ ബുദ്ധന്‍ ഏകദൈവ വിശ്വാസിയായിരുന്നു എന്ന വീക്ഷണത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായും പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അദ്ദേഹം നിരാകരിച്ചത് ബഹുദൈവ വിശ്വാസത്തെയായിരുന്നു. ബുദ്ധന്‍റെ എതിരാളികളുടെ കഠിന ശ്രമമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ആദ്യത്തെ മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ച് നിലനിന്നിരുന്ന സത്യം ഇതാണ്.

ബുദ്ധന്‍ നാസ്തികനോ?

മതങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ അസ്തിത്വത്തെപ്പറ്റി യാതൊന്നും പറയാത്ത മതമാണ് ബുദ്ധമതം എന്നാണ് പൊതുവെയുള്ള ധാരണ. ഈ ധാരണ ഭാഗികമായി മാത്രം ശരിയാണ്. സമകാലീന ലോകത്ത് നിലനില്‍ക്കുന്ന ബുദ്ധമതത്തെക്കുറിച്ചു പോലും അവരില്‍ പെട്ട ഒരു കക്ഷിയും ദൈവത്തിലോ ദൈവങ്ങളിലോ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്നു പറയുന്നതു ശരിയല്ല. ബുദ്ധമതത്തിലെ മഹായാന മതക്കാരും തെരാവാദികളും മനുഷ്യനില്‍ അന്തര്‍ലീനമായിരിക്കുന്ന ആത്യന്തിക ജ്ഞാനത്തില്‍ മാത്രമാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. ആ ജ്ഞാനം കൊണ്ടാണ് ബുധന്‍ പൂര്‍ണ്ണനായത് എന്നും അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ദൈവത്തിനു പകരം അവര്‍ ധാരാളം അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലും പൈശാചിക ശക്തികളിലും വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്. ബുദ്ധമതക്കാര്‍ ദൈവനിഷേധികളാണ് എന്ന സങ്കല്പം ഒരര്‍ഥത്തില്‍ തെറ്റാണ്. മറ്റേതൊരു വെളിപാടുമതങ്ങളേയുമെന്നപോലെ ദൈവത്തിന്‍റെ ഏകത്വത്തില്‍ ഊന്നിക്കൊണ്ട് ആരംഭിച്ച മതമാണ് ബുദ്ധമതവും. ബുദ്ധമതത്തിന്‍റെ പ്രാഥമിക സ്രോതസ്സുകളില്‍ നിന്ന് ഇതിനു മതിയായ തെളിവുകള്‍ ലഭിക്കുന്നതാണ്.

ബുദ്ധന്‍റെ തത്ത്വ ശാസ്ത്രവും അധ്യാപനങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മരണത്തിനു ശേഷം അഞ്ഞൂറു വര്‍ഷക്കാലം പ്രചരിച്ചത് വാമൊഴിയിലൂടെ മാത്രമായിരുന്നു. മഹാനായ അശോക ചക്രവര്‍ത്തി പാറകളിലും സ്തൂപങ്ങളിലും രേഖകളായി കൊത്തിവെച്ചതൊഴികെ ഇതായിരുന്നു സ്ഥിതി. ബുദ്ധനു ശേഷം മുന്നൂറു വര്‍ഷക്കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളതായിരുന്നു അശോകന്‍റെ കാലം. അശോകന്‍റെ വീക്ഷണത്തിലുള്ള ഈ ലിഖിതങ്ങള്‍ ബുദ്ധന്‍റെ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തെയും ജീവിതത്തെയും കുറിച്ച് ഒരു വിധി പ്രസ്താവം നടത്താന്‍ വളരെ സഹായകമായ രേഖയാണ്. അതിനേക്കാളുപരി ബുദ്ധമതം യാതൊന്നും ലിഖിതരൂപത്തില്‍ എഴുതി സൂക്ഷിക്കാതിരുന്ന ഒരു കാലത്ത് ബുദ്ധന്‍റെ അദ്ധ്യാപനങ്ങളില്‍ നിന്ന് താന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത് രേഖപ്പെടുത്തി വെച്ചത് അശോകന്‍ മാത്രമാണ്. ബുദ്ധന്‍റെ യഥാര്‍ഥ പ്രതിനിധി എന്ന നിലയിലുള്ള അശോകന്‍റെ സ്ഥാനം ആരും തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടില്ല.

ബുദ്ധനെയും ബുദ്ധ മതത്തെയും കുറിച്ചറിയാന്‍ രണ്ടു സ്രോതസ്സുകളെ നമുക്ക് ആശ്രയിക്കാം.

ഒന്ന്: പാരമ്പര്യത്തിലൂടെ കൈമാറ്റാം ചെയ്യപ്പെട്ട ബുദ്ധന്‍റെ ജീവിത മാതൃകകള്‍.

രണ്ട്: സ്ഥൂപങ്ങളിലെ ലിഖിത രേഖകള്‍.

ഇവ രണ്ടും സ്വീകരണ യോഗ്യമായ രണ്ട് ശക്തമായ തെളിവുകളാണ്. ഇവ രണ്ടിനുമെതിരായ വിയോജിപ്പുള്ള വീക്ഷണങ്ങള്‍ തിരസ്കരിക്കാം. ഈ രണ്ടു പ്രാഥമിക സ്രോതസ്സുകള്‍ തമ്മില്‍ തന്നെ പരസ്പരം വിയോജിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ ഒന്നു സ്വീകരിക്കുയും മറ്റൊന്നു തിരസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വളരെ സൂക്ഷിച്ചു വേണം.

ബുദ്ധന്‍റെ ജീവചരിത്രം സൂക്ഷമമായി പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ലോകത്തിന്‍റെ പല ഭാഗത്തും അവതരിച്ച പ്രവാചകന്മാരില്‍ നിന്നു ഭിന്നമല്ലാത്ത ഒരു ജീവിത രീതിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെതും എന്ന് നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്.

ബുദ്ധമതത്തിന്‍റെ പ്രചുരപ്രചാരം സിദ്ധിച്ച ഈ തെറ്റായ ദൈവരഹിത ഉത്ഭവം പ്രചരിപ്പിച്ചത് പതിനെട്ടും പത്തൊന്‍പതും നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ പാശ്ചാത്യ പണ്ഡിതന്മാരാണ്. പാശ്ചാത്യ പണ്ഡിതന്മാരുടെ പൊതുവെയുള്ള ഈ പ്രവണതയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി അഹ്‌മദിയാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്‍റെ സ്ഥാപകനായ ഹദ്റത്ത് മിര്‍സാ ഗുലാം അഹ്‌മദ് (1835-1908) ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദം ഉയര്‍ത്തുകയുണ്ടായി. പാശ്ചാത്യ പണ്ഡിതന്മാരുടെ വീക്ഷണത്തില്‍ നിന്നു വിരുദ്ധമായ അഭിപ്രായമാണ് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത്. തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ദൗത്യത്തിനു വേണ്ടി പ്രവാചകനായി നിയോഗിച്ച ദൈവത്തിന്‍റെ അസ്തിത്വത്തില്‍ ബുദ്ധന് അടിയുറച്ച വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഹിന്ദു മതത്തിലുള്ളതുപോലെയുള്ള മനുഷ്യ ദൈവങ്ങളെയാണ് അദ്ദേഹം നിഷേധിച്ചത്. അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണരെ കഠിനമായി എതിര്‍ത്തു. ദൈവികാധ്യാപനങ്ങള്‍ക്ക് തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ നല്‍കി ബ്രാഹ്മണര്‍ മലീമസമാക്കുകയായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ആക്ഷേപം.

ഹദ്റത്ത് അഹ്‌മദിന്‍റെ ശബ്ദം ഏറെക്കാലം ഒറ്റപ്പെട്ടു നിന്നില്ല. പാശ്ചാത്യ ഗവേഷകന്മാരുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും രണ്ടാം തലമുറയില്‍ നിന്ന് ഹദ്റത്ത് അഹ്‌മദിനെ പിന്തുണച്ചുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരും മുന്നോട്ട് വന്നു. അവരില്‍ ഏറ്റവും പ്രഗല്‍ഭന്‍ ഫ്രഞ്ചു പണ്ഡിതനായ ഡോ. ഗുസ്താവ് ലീബോണ്‍ (Gustav Le Bon -1841-1931) ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു:

"ബുദ്ധമതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരാള്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അത് എന്താണ് എന്നതിനെപ്പറ്റി പുസ്തകങ്ങളിലല്ല, സ്മാരകങ്ങളിലാണ് അന്വേഷിക്കേണ്ടത്. സ്മാരകങ്ങളില്‍ ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ പുസ്തകങ്ങള്‍ നമ്മോട് പറയുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍നിന്നു തികച്ചും ഭിന്നമാണ്. ആധുനിക പണ്ഡിതന്മാര്‍ ഇതൊരു ദൈവരഹിത മതമായിട്ടാണ് കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. ഇതിനു വിരുദ്ധമായി എല്ലാ മതങ്ങളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ ബഹുദൈവ മതമായിട്ടാണ് ബുദ്ധമതത്തെ കാണാന്‍ കഴിയുക." (Mirages Indiens:de Ceylan au Népal, 1876–1886. Chantal Edel et R. Sctrick, Paris, p.240)

ബുദ്ധമതത്തെക്കുറിച്ച് ആധികാരികമായി പഠിക്കുകയും ബുദ്ധമതം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്ത ആര്‍തര്‍ ലില്ലി (Arthur Lillie) എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ആര്‍മി ഓഫീസറുടെ India in Primitive Christianity എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നുള്ള രണ്ട് ഉദ്ധരണികള്‍ നോക്കുക:

On the Eastern bank of the river Katak, twenty miles from Jagan Nath, there is a rock by the name of Pardohli upon which is written:

'Much longing after the things (of this life) is a disobedience, I again declare; not less so is the laborious ambition of dominion by a prince who would be a propitiator of heaven. Confess and believe in God (Is'ana) who is the worthy object of obedience. For equal to this (belief), I declare unto you, ye shall not find such a means of propitiating heaven. Oh strive ye to obtain this inestimable treasure.' (India in Primitive Christianity. Kegan Paul, Trench, Trübner & Co, London, p.85)

കഥക് നദിയുടെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് 20  മൈല്‍ അകലെ ജഗനാഥില്‍ പര്‍ദോലി എന്ന പേരില്‍ ഒരു പാറയുണ്ട്. അതില്‍ ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു:

'ഭൗതിക വസ്തുക്കളോടുള്ള തീവ്രാഭിലാഷം ഒരു അനുസരണക്കേടാണ്. സ്വര്‍ഗം സ്വന്തമായുള്ള രാജകുമാരന് രാജ്യം നേടാനുള്ള അദമ്യമായ ആഗ്രഹത്തില്‍ കുറഞ്ഞ ഒന്നുമല്ല അത് എന്നു ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പശ്ചാത്തപിക്കുക. ദൈവത്തില്‍ (ഇശാന) വിശ്വസിക്കുക. അവനാണ് അനുസരണത്തിനു യോഗ്യനായ ഏറ്റവും അമൂല്യമായ മൂര്‍ത്തി. ഇതിന് (വിശ്വാസത്തിന്) തുല്യമായി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തെ ജയിക്കാന്‍ മറ്റൊരു ഉപാധിയുമില്ലെന്ന് ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അല്ലയോ മനുഷ്യാ, അപരിമേയമായ ഈ നിധി കൈക്കലാക്കാന്‍ നീ കഠിനമായി പ്രയത്നിക്കുക'

ഏഴാം സ്തൂപത്തിലെ ലിഖിതം ഇങ്ങനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

'Thus spake Devanampiya Piyadasi: "Wherefore from this very hour, I have caused religious discourses to be preached, I have appointed religious observances that mankind, having listened thereto, shall be brought to follow in the right path, and give glory to God (Is'ana)." (India in Primitive Christianity. Kegan Paul, Trench, Trübner & Co, London, p.86)

"ദേവാനാം പ്രിയ പ്രിയദര്‍ശി (അശോക ചക്രവര്‍ത്തി) പറയുന്നു: "ഈ അവസരത്തില്‍ ഞാന്‍ മതപരമായ പ്രചാരണം നടത്തുവാന്‍ കാരണമായി. ഞാന്‍ മതപരമായ ആചാരങ്ങള്‍ സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി ഏര്‍പ്പെടുത്തി. അതിലേക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുവാനും ശരിയായ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ വഴിനടത്താനും ദൈവത്തെ (ഇശാന) സ്തുതിക്കാനും വേണ്ടി."

ഈ പ്രതിപാദനങ്ങളില്‍ നിന്ന് ബുദ്ധമതത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും പ്രാഥമികമായ സ്രോതസ്സുകള്‍ ശ്രീബുദ്ധനെ ദൈവത്തിനായി സമര്‍പ്പിച്ച ഒരാളായിട്ടാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. (തുടരും)

Evolution according to Holy Quran

പ്രകൃതിനിര്‍ദ്ധാരണം എന്ന മന്ത്രവടി

ഒരു സ്രഷ്ടാവിന്‍റെ അഭാവത്തില്‍ ജീവന് ഉദ്ദേശ്യപൂര്‍‌വ്വം പണിത പാതയിലൂടെ ഒരൊറ്റ ദിശയില്‍ ഉടനീളം സഞ്ചരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും അലക്ഷ്യമായ ഒരുപാടു സാധ്യതകള്‍ അതിനു മുമ്പില്‍ വന്നു പെടുന്നു. പ്രയാസങ്ങള്‍ക്കും സമസ്യകള്‍ക്കുമിടയില്‍ ജീവന്‍റെ വഴി അതു തന്നെ കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പരിണാമത്തിന്‍റെ ഗതിയും ദിശയും മാറ്റാന്‍ ശേഷിയുള്ള എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത അവസരങ്ങള്‍ കാലത്തിന്‍റെ ഓരോ നിര്‍ണ്ണായക ബിന്ദുവിലും ഉടലെടുക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ ഉത്ഭവിക്കുന്നു ചോദ്യമിതാണ്: മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗവുമില്ലെന്ന നിലയില്‍ നിശ്ചിതമായ പരിണാമ രേഖയിലൂടെ ഒരൊറ്റ ദിശയില്‍ തന്നെ ജീവന്‍ എന്തിനു പിന്തുടര്‍ന്നു വന്നു?

ശാസ്ത്രജ്ഞാന്മാര്‍ക്ക് നല്‍കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരുത്തരം പ്രകൃതിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്‍റെ പങ്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. പ്രശനത്തിന്‍റെ ഗൗരവവും പ്രാധാന്യവും അവര്‍ക്ക് നന്നായി അറിയാമെങ്കിലും അവര്‍ നമ്മെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് തീരുമാനത്തിന്‍റെ എല്ലാ നിര്‍ണ്ണായക നിമിഷത്തിലും പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണമാണ് കാര്യങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത് എന്നാണ്. അതായത്, എണ്ണമറ്റ അനേകം തീരുമാനങ്ങളില്‍നിന്ന് എപ്പോഴും ശരിയായ ഒന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് പ്രകൃതിയാണെന്ന് അവര്‍ പറയുന്നു.

പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണം അഥവാ പ്രകൃതിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് (Natural Selection) എന്ന പദം ഡാര്‍‌വില്‍ കണ്ടെത്തിയതു മുതല്‍ പ്രകൃതിയുടെ നിഗൂഢതകളെപ്പറ്റി ചുഴിഞ്ഞന്വേഷിച്ചിരുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ക്ക് അതൊരു മാന്ത്രിക വടി ലഭിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു. ഓരോ സംഭവത്തോടനുബന്ധിച്ചും തീരുമാന കര്‍ത്താവ് എന്ന നിലയില്‍ ഇച്ഛാപൂര്‍‌വ്വം, ബോധപൂര്‍‌വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു സ്രഷ്ടാവിനെപ്പറ്റിയുള്ള തെളിവുകള്‍ നിരത്തപ്പെടുമായിരുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലെല്ലാം അവര്‍ പ്രകൃതിനിര്‍ദ്ധാരണം എന്ന പൊള്ളയായ സംജ്ഞയുടെ പുകമറയ്ക്കുള്ളില്‍ അഭയം തേടുന്നു. അതാകട്ടെ ഏറ്റവും തെറ്റായ രീതിയില്‍ മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സംജ്ഞയുമാകുന്നു. പരിണാമത്തിന്‍റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും അനന്തമായ ആകസ്മികതകള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന എണ്ണമറ്റ അവസരങ്ങളില്‍ നിന്ന് പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണം ഒന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. പക്ഷേ, പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ബോധപൂര്‍‌വ്വമല്ല എന്ന് അവര്‍ തന്നെ സമ്മതിക്കുന്നു.

സമകാലീന കാലഘട്ടത്തിലെ ഡാര്‍‌വിനീയന്‍ സിദ്ധാന്തത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രചാരകാനായി അറിയപ്പെടുന്ന റിച്ചാര്‍ഡ് ഡോക്കിന്‍സ് (Richard Dawkins) എഴുതിയ 'അന്ധനായ ഘടികാര നിര്‍മ്മാതാവ്' (The Blind Watchmaker) എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നു തന്നെ എടുത്ത ഒരുദാഹരണമാണ് ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബുദ്ധി പണയം വെച്ചിട്ടില്ലാത്തവര്‍ക്ക് പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തിന്‍റെ അര്‍ഥരാഹിത്യം വ്യക്തമാകാന്‍ ഇതു തന്നെ ധാരാളം.

ഇലക്ട്രിക് ഈല്‍ എന്ന അത്ഭുതം

ഒരു ഇലക്ട്രിക് ഈല്‍ മത്സ്യത്തിന്‍റെ വാലില്‍ 10,000  ചെറിയ ഇലക്ട്രിക് അവയവങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. അത് 70  കോളങ്ങളിലായാണ് അറേഞ്ച് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. മത്സ്യത്തിന്‍റെ പകുതി ഭാഗവും വൈദ്യുതി ഉത്പാദനത്തിനു വേണ്ടി മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇത് അവര്‍ക്ക് അവിശ്വസനീയമായ രീതിയില്‍ 550  വോള്‍ട്ട് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കാന്‍ സാധ്യമാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ അത്ര അളവു വൈദ്യുതി കൊണ്ട് ഒരു മനുഷ്യനെ കൊല്ലാന്‍ സാധിക്കും.

ലക്ട്രിക് ഈല്‍ അതിന്‍റെ വൈദ്യുത മണ്ഡലം ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതിനു സഞ്ചരിക്കാനുള്ള ഒരു സഹായോപാധി എന്ന നിലയക്കാണ്. ഈ മത്സ്യത്തിനു ചുറ്റും അതിന്‍റെ ശരീരം മുഴുവന്‍ വലയം ചെയ്തുകൊണ്ട് നിരന്തരം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വൈദ്യുത മണ്ഡലമുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും ഒരു വസ്തു മത്സ്യത്തിന്‍റെ സമീപത്തേക്കു വരുമ്പോള്‍ ആ വസ്തു, മത്സ്യത്തെ വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വൈദ്യുത പ്രവാഹത്തിന്‍റെ വോള്‍ട്ടേജില്‍ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കുന്നു. വോള്‍ട്ടേജില്‍ വരുന്ന ഈ വ്യതിയാനമനുസരിച്ച് ഇലക്ട്രിക് മത്സ്യം സഞ്ചാര ദിശയില്‍ മാറ്റം വരുത്തുന്നു. അത്ഭുതകരമായ ഈ സഞ്ചാര സം‌വിധാനം മത്സ്യങ്ങളേയും ഇരകളേയും തടസ്സങ്ങളേയും തിരിച്ചറിയാന്‍ സഹായിക്കുന്നു. മത്സത്തിന്‍റെ വദ്യുതപ്രവാഹ പരിസരത്തേക്ക് യാതൊരു വസ്തുവും വരാതിരിക്കുന്നിടത്തോളം അത് വളരെ അയഞ്ഞ അവസ്ഥയിലായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഊര്‍ജ്ജം പാഴാകുന്നില്ല. ഏതെങ്കിലും വസ്തു മത്സ്യത്തിനടുത്തേക്ക് വരികയാണെങ്കില്‍ മത്സ്യത്തിന്‍റെ വോള്‍ട്ട് മീറ്ററിലേക്ക് ഒരു സിഗ്നല്‍ അയക്കപ്പെടുന്നു. അത് ഈ വൈദ്യുത പ്രവാഹത്തിന്‍റെ വൊള്‍ട്ടേജ് പെട്ടെന്നു വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഉന്നത തീവ്രതയിലുള്ള ഈ വോള്‍ട്ടേജിന് ഒരു മനുഷ്യനെ കൊല്ലാന്‍ വരെ സാധിക്കും.

പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തില്‍ നിന്ന് ഇത്തരത്തിലുള്ള സങ്കീര്‍ണ്ണവും നിഗൂഢാത്മകവുമായ ഒരു വ്യവസ്ഥ ഉയര്‍ന്നു വരുന്നതെങ്ങനെ? ഇലക്ട്രിക് ഈലിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം ബോധപൂര്‍‌വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു സ്രഷ്ടാവിന്‍റെ അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണ് നല്‍കുന്നത്. എങ്ങനെയാണ് വൈദ്യുതി ഉല്പ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുകയും അത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്നതിനെപ്പറ്റി അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്രഷ്ടാവിന് അഗാധമായ ജ്ഞനം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത് നിര്‍ബന്ധമാണ്. വൈദ്യുതി പ്രവാഹത്തിന് വെള്ളത്തില്‍ വളരെ നിഗൂഢാത്മകമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന ആശയത്തിനനുസൃതമായി മത്സ്യത്തിലെ ആദ്യത്തെ മാറ്റങ്ങള്‍ എവിടെ നിന്നാണ് ആരംഭിച്ചത്? എങ്ങനെയാണ് ആ ആശയം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്? വൈദ്യുത മത്സ്യത്തിന്‍റെ പേശികള്‍ ഒരു സവിശേഷ രീതിയില്‍ സീരീസ് കണക്ഷനില്‍ (Series Connection)  ക്രമീകരിച്ചു കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് പിരിമുറുക്കം കൊള്ളുകയും പിന്നെ അവ ഓരോന്നും അധുനിക വൈദ്യുതോപകരണങ്ങള്‍ ഉത്പ്പാദിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ വൈദ്യുത പ്രവാഹത്തെ ഏകോപിപ്പിച്ച് ഉന്നത വോട്ടതയിലുള്ള വൈദ്യുതി ഉല്പ്പാദിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതുമെങ്ങനെ? മറ്റൊന്ന്, വൈദ്യുത ഈലിന്‍റെ പേശികള്‍ സമാന്തരമായി (Parallel) നില്‍ക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഉയര്‍ന്ന അളവിലുള്ള വൈദ്യുത പ്രവാഹത്താല്‍ പേശികള്‍ക്ക് നാശം സംഭവിക്കുമായിരുന്നു. ഇതു സംഭവിക്കാതെ മുകളില്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ സീരീസ് കണക്ഷനിലൂടെയാണ് അവയുടെ ശരീരം കേടുപാടുകളൊന്നും ഏല്‍ക്കാതെ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇലക്ട്രിക് ഈലിന്‍റെ അത്ഭുത പ്രതിഭാസത്തെ വിശദീകരിക്കാന്‍ ഡോക്കിന്‍സ് ഒരു വൃഥാ ശ്രമം നടത്തുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു:

'It is very important that the fish's own body is kept absolutely rigid. The computer in the head couldn't cope with the extra distortions that would be introduced if the fish's body were bending and twisting like an ordinary fish.' (The Blind Watchmaker, p. 98)

 'മത്സ്യത്തിന്‍റെ ശരീരത്തുനു തീരെ അയവില്ലാത്തതാണെന്ന കാര്യം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. മറ്റു മത്സ്യങ്ങളുടെ ശരീരം വളയുകയും പുളയുകയും ചെയ്യുമ്പോഴുണ്ടായേക്കാവുന്ന ശരീരത്തിന്‍റെ വക്രീകരണങ്ങളുമായി വൈദ്യുത മത്സ്യത്തിന്‍റെ കമ്പ്യൂട്ടറിനു പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ സാധ്യമല്ല.'

യുക്തിയും സാമാന്യ ജ്ഞാനവും ഇവിടെ ഒരു ചോദ്യം ഉയര്‍ത്തുന്നു. മാറ്റങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ വദ്യുത മത്സ്യത്തിനു കഴിയില്ലെങ്കില്‍ എങ്ങനെയാണ് അതില്‍ ആദ്യത്തെ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായത്?  അദ്ദേഹം തുടരുന്നു:

'. . . but they have had to pay a price: they have had to give up the normal, highly efficient, fish method of swimming, throwing the whole body into serpentine waves. They have solved the problem by keeping the body stiff as a poker...' (The Blind Watchmaker.  p.99)

'.... അതിന് ഒരു വില നല്‍കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പാമ്പ് പുളയുന്നതു പോലെ ശരീരം മുഴുവന്‍ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുള്ള മത്സ്യത്തിന്‍റെ സാധാരണ ഗതിയിലുള്ള നീന്തലാണ് അതിന് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നത്. ശരീരത്തെ ഇരുമ്പുലക്ക പോലെ അയവില്ലാത്തതാക്കികൊണ്ടാണ് അവര്‍ ഈ പ്രശനം പരിഹരിച്ചത്'

പ്രശ്നം പരിഹരിച്ച അവര്‍ ആരാണ്? ഡോക്കിന്‍സ് ഇത് പറയാതെ വിടുകയാണ്. മത്സ്യം സ്വയം തന്നെ ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചുവോ? അവ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അവയ്ക്കു വേണ്ടി പിന്നെ ആരാണ് അത് ചെയ്തത്? ഇലക്ട്രിക്ക് മത്സ്യത്തിന്‍റെ രൂപപരിണാമത്തിലെ പ്രാഥമിക ഘട്ടങ്ങള്‍ നാം നോക്കിക്കണ്ടതുപോലെ ഒരു പോര്‍ത്ത്ഹോളിലൂടെ മുഴുവന്‍ വ്യവസ്ഥയും കാണുവാനാരംഭിക്കുന്നു. ഡോക്കിന്‍സ് വീണ്ടും വിവരിക്കുന്നു:

'The fish has what amounts to a tiny voltmeter monitoring the voltage at each "porthole"... if some obstacle appears in the vicinity, say a rock or an item of food, the lines of current that happen to hit the obstacle will be changed. This will change the voltage at any porthole whose current line is affected, and the appropriate voltmeter will register the fact. So in theory a computer, by comparing the pattern of voltages registered by the voltmeters at all the portholes, could calculate the pattern of obstacles around the fish. This is apparently what the fish brain does.' (The Blind Watchmaker.  p.98)

'മത്സ്യത്തിന്‍റെ കൊച്ചു വോള്‍ട്ട് മീറ്റര്‍ ഓരോ പോര്‍ത്ഥോളില്‍ നിന്നു വോള്‍ട്ടേജ് നിരീക്ഷിക്കുന്നു... ഏതെങ്കിലും വസ്തുക്കള്‍, ഒരു പാറയോ മറ്റേന്തെങ്കിലും ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കളോ മത്സ്യത്തിനരികെ ഒരു തടസ്സമായി പ്രത്യ്ക്ഷപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ മത്സ്യത്തില്‍ നിന്നു പ്രവഹിക്കുന്ന വൈദ്യുദ വലയത്തില്‍ അതു വന്നു മുട്ടുകയും അതില്‍ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് പോര്‍ത്ഥോളിലെ വോള്‍ട്ടേജില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുകയും അതാത് വോള്‍ട്ട് മീറ്ററുകളില്‍ അത് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ രേഖപ്പെടുത്തിയ വോള്‍ട്ടേജുകള്‍ പരിശോധിച്ച് കൊണ്ട് മത്സ്യത്തിനടുത്തു വന്ന വസ്തുവിന്‍റെ പാറ്റേണുകള്‍ ഗണിച്ചെടുക്കുന്നു. ഇതാണ് വ്യക്തമായും മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്കം നിര്‍‌വ്വഹിക്കുന്നത്.'

എന്തുകൊണ്ട് മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്കം അത്ഭുതകരമായ ഈ എലക്ട്രോണിക് എഞ്ച്നീയറിങ്ങ് ചെയ്യുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു? പരിണാമ വാദിയായ ഡോക്കിന്‍സിന്‍റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്കം ബോധപൂര്‍‌വ്വം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഘടനാവിശേഷമോ അല്ലെങ്കില്‍ സാങ്കേതിക സങ്കീര്‍ണ്ണതയുള്ള രൂപകല്പ്പനയോ അല്ല. അതിനു സ്വയം ബോധപൂര്‍‌വ്വമായ ഒരു പ്രവര്‍ത്തന ശേഷിയും ഇല്ല എന്ന് ഒരാള്‍ക്ക് പൂര്‍ണ്ണമായും ബോധ്യമാവുകയാണെങ്കില്‍ പിന്നെ മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്ക്കത്തെ  ലക്ട്രോണിക് എഞ്ചിനീയറിംഗിന്‍റെ ഉത്തമ സൃഷ്ടിയായി വാഴ്ത്തി അത്ഭുതം കൂറുന്നത് ശുദ്ധ പോഴത്തമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്? അല്ലെങ്കില്‍ അശ്രദ്ധമായി മറ്റുള്ളവരെ വഴിതെറ്റിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഈ വാഴ്ത്തല്‍. വ്യക്തമായ ഈ പ്രശ്നത്തിന് അദ്ദേഹത്തിനു പറയാനുള്ള ഉത്തരമിതാണ്:

'Once again, this doesn't have to mean that the fish are clever mathematicians. They have an apparatus that solves the necessary equations, just as our brains unconsciously solve equations every time we catch a ball.' (The Blind Watchmaker. p.98)

'മത്സ്യം സമര്‍ഥനായ ഒരു ഗണിതജ്ഞനാണ് എന്ന് ഇതിനര്‍ഥമാക്കരുത്.  നാം പെട്ടെന്നൊരു പന്തു പിടിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ മസ്തിഷ്ക്കം അബോധ പൂര്വ്വമായി പ്രശ്ന സമവാക്യങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ധരിക്കുന്നതു പോലെത്തന്നെ അവയ്ക്കും പ്രശ്ന സമവാക്യങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ധരിക്കുവാനാവശ്യമായ യന്ത്ര സം‌വിധാനമുണ്ട്'

ഒരു പ്രശനത്തോട് ഏറ്റുമുട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കേ അദ്ദേഹം മറ്റൊരു പ്രശ്നം കൂടി എടുത്തിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരു പന്തു പിടിക്കുന്ന കാര്യം മനുഷ്യ മസ്തിഷ്ക്കം എങ്ങനെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് എന്ന കാര്യം തല്‍ക്കാലം വിടാം. നമുക്ക് മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്ക്കത്തിലേക്കു തന്നെ വരാം. വളരെ ഉന്നതവും സങ്കീര്‍ണ്ണവുമായ ഗണിത പ്രശ്നം അബോധപൂര്‍‌വ്വം യാന്ത്രികമായാണ് മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്ക്കം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. ഈ കാര്യം അദ്ദേഹം അംഗീകരിച്ച ശേഷം നാം സ്വാഭാവികമായും അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് തന്‍റെ ശകലം ശകലമായി സഞ്ചിതമായിത്തീരുന്ന സിദ്ധാന്തം (bit by bit theory) അദ്ദേഹം തന്നെ വിവരിച്ച ഇലക്ട്രിക് മത്സ്യത്തില്‍ എങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു എന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കും എന്നാണ്. കൂടാതെ ഇലക്ട്രിക് പോര്‍ത്ത്‌ഹോളുകള്‍ (Electric Portholes) അല്പാപ്പമായി എങ്ങനെ രൂപം കൊണ്ടു എന്നും അദ്ദേഹം വിവരിച്ചു തരേണ്ടതുണ്ട്. എല്ലാ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിലും ഉചിതമായ തോതില്‍ ആവശ്യമായ വോള്‍ട്ടേജ് പ്രശ്നം എങ്ങനെ പരിഹരിക്കുന്നുവെന്നും എങ്ങനെയാണ് എല്ലാ പോര്‍ത്ത്‌ഹോളുകളോടും കൂടിയ ഈ അത്ഭുതകരമായ ഇലക്ട്രിക് യന്ത്രം ഒരേ സമയം ആവിഷ്കൃതമായതെന്നും സൂക്ഷ്മമായി സ്വയം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന ഈ യന്ത്രം എങ്ങനെ ഉടലെടുത്തുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഈ ഇലക്ട്രിക് മത്സ്യത്തില്‍ അബോധാത്മകമായ കുറ്റമറ്റ പ്രവര്‍ത്തനം വിശദീകരിക്കപ്പെടാത്ത പ്രഹേളികയായി അവശേഷിക്കുന്നു.

ക്രമേണ പരിപൂര്‍ണ്ണതയിലേക്ക് രൂപാന്തരപ്പെട്ട മത്സ്യത്തിന്‍റെ തൊട്ടു താഴെ അതിജീവന സമരത്തില്‍ മത്സരാര്‍ഥികളായ മത്സ്യങ്ങളുടെ നീണ്ട നിര തന്നെ കാണേണ്ടതാണ്. തീര്‍ച്ചയായും അവ നിലവിലുള്ള ജീവരാശികളില്‍ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു. അതു പോകട്ടെ. മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിതമായ സാങ്കേതി സങ്കീര്‍ണ്ണതയുള്ള എല്ലാ യന്ത്രങ്ങളേയും അതിജയിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ സമ്മതിക്കുന്ന ഈ മത്സ്യത്തെ ശകലം ശകലമായി പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണം സൃഷ്ടിച്ചതാണെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വാദത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാന്‍ പിന്നെ എന്താണ് ബാക്കിയുള്ളത്? മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്ക്കം തന്നെ മത്സ്യത്തെ അബോധാത്മകമായി സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ ഡോകിന്‍സ് ഈ അവസരത്തില്‍ എടുത്തുചാടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഈ സൃഷ്ടി അതിലെ ജീനുകളുടെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരമാണ് നടന്നിരിക്കുക എന്നും അദ്ദേഹത്തിനു തെളിയിക്കേണ്ടി വരും. ജീനുകള്‍ക്ക് സ്വയം മനസ്സോ ബോധമോ ഇല്ലെന്ന കാര്യം വിസ്മരിക്കരുത്. മത്സ്യത്തെ തല്‍ക്കാലം മറക്കാം. ആധുനിക ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന് അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു മത്സ്യത്തെ സൃഷ്ടിക്കാനോ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കാനോ എങ്ങനെ സാധിക്കും എന്നു വിശദീകരിക്കാമോ?

യാതൊരു ലക്ഷ്യമോ രൂപകല്പ്പനയോ, ഇലക്ട്രിസിറ്റി എങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ജ്ഞാനമോ ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ അത്യുന്നതമായ ഈ സാങ്കേതികോപാധി കടലില്‍ രൂപം കൊണ്ടു എന്ന് ഒന്നു സങ്കല്പ്പിച്ചു നോക്കുക.  അപ്പോള്‍, പണ്ട്, വളരെ പണ്ട് ഒരു  സാധാരണ മത്സ്യത്തിന്‍റെ വയറിന്മേല്‍ അത്ഭുതകരമായ ആകസ്മികതയാല്‍ ചില പോര്‍ത്ത്ഹോളുകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് ഭാവനയില്‍ കാണാനേ സാധ്യമാകൂ. അങ്ങേയറ്റം സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഈ വൈദ്യുതോല്പ്പാദന സം‌വിധാനം അര്‍ത്ഥവത്തായ ഒരു ഉപാധിയായി മാറുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുക എന്ന പ്രയാസകരമായ മത്സ്യത്തിന്‍റെ അവസ്ഥയോട് നമുക്കെല്ലാം സഹതപിക്കുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. മത്സ്യത്തിനു തീര്‍ച്ചയായും ചില ആഭ്യന്തര വൈഷമ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാം. കാരണം അതിനു ശരീര ഭാഗത്തിന്‍റെ അര്‍ഥരഹിതമായ ഈ പുത്തന്‍ വളര്‍ച്ചയുടെ ഉദ്ദേശ്യവും ഉപയോഗവും അറിയില്ലല്ലോ. ഡര്‍‌വിനീയന്‍ മാനദണ്ഡപ്രകാരം എത്രകാലം ഈ അവസ്ഥയില്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും? ഡോക്കിന്‍സിനു മാത്രമേ അത് പൂര്‍ണ്ണമായും അറിയാന്‍ കഴിയൂ. പിന്നീട് മത്സ്യത്തിന്‍റെ ചെറിയ മസ്തിഷ്ക്കവുമായി നേരിയ തന്തുക്കളിലൂടെ ബന്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുള്ള വോള്‍ട്ട് മീറ്ററുകള്‍ അതിന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ അവിടെയും ഇവിടെയുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടാനാരംഭിച്ചു. അതോടൊപ്പം തന്നെ മല്‍ത്സ്യത്തിന്‍റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ പേശികളും ചില ഗുണങ്ങളോടെ പ്രത്യേക രീതിയിലുള്ള ക്രമീകരങ്ങളുണ്ടാവുകയും അതേത്തുടര്‍ന്ന് ശരീരത്തില്‍ അത്ഭുതകരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. അജ്ഞാതനായ ആ നിര്‍മ്മാതാവ് - അയാള്‍ ആരെങ്കിലുമാകട്ടെ - അങ്ങനെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ഒരു വദ്യുത ജനറേറ്റര്‍ നിര്‍മ്മിക്കുകയുണ്ടയി. ഇത് ഒന്നുമറിയാത്ത, രൂപമില്ലാത്ത, മനസ്സില്ലാത്ത പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണമാണോ? തന്‍റെ സ്വന്തം പ്രവര്‍ത്തനത്തെപ്പറ്റിപ്പോലും ബോധമില്ലാത്ത മത്സ്യത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്കമായിരുന്നുവോ അത് നിര്‍മ്മിച്ചത്? പ്രതിഭാശാലികളായ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ നിയന്ത്രണസ്ഥാനത്തിരുന്നുകൊണ്ട് അവികലമായി പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഈ സാങ്കേതിക സിസ്റ്റം ബോധാത്മകമായ ഒരു മസ്തിഷ്കം പോലുമില്ലാത്ത ജീനുകളാണോ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്?

ഡൊക്കിന്‍സ് പല പ്രധാന പ്രശ്നങ്ങളും അവഗണിക്കുന്നുണ്ട്. തെക്കെ അമേരിക്കയിലും ആഫ്രിക്കയിലും കാണുന്ന ദുര്‍ബലമായി വൈദ്യുദി ഉത്പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന രണ്ട് ഇലക്ട്രിക് മത്സ്യങ്ങളെ സംബന്ധിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് അദ്ദേഹം വ്യക്തവും യുക്തിപരവുമായ ഉത്തരമൊന്നും നല്‍കുന്നില്ല. ഈ രണ്ടു പ്രദേശത്തെയും മത്സ്യങ്ങള്‍ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി വ്യത്യസ്ഥ പ്രദേശങ്ങളില്‍ വസിക്കുന്നവയും യാതൊരു വിധത്തിലും പരസ്പര ബന്ധമില്ലത്തവയുമാണ്. എന്നാല്‍ അവയ്ക്ക് സമാനമായ പ്രവര്‍ത്തന ശൈലിയും രൂപഘടനയുമുണ്ട്. ഇത് സ്വതന്ത്രമായി എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു എന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

വ്യത്യസ്തമായതും എന്നാല്‍ ഒരേ രീതിയില്‍ സംഭവിച്ചതുമായ ഈ പരിണാമത്തെ അദ്ദേഹം പിന്നെയും വിശദീകരിക്കുനത് ഇപ്രകാരമാണ്.

'Electric fish have, at least twice independently, hit upon this ingenious method of navigation...' (The Blind Watchmaker. p.98–99)

'ഇലക്ട്രിക് മത്സ്യം ചുരുങ്ങിയത് രണ്ടു തവണയെങ്കിലും സ്വതന്ത്രമായി സമര്‍ഥമായ ഈ സമുദ്ര സഞ്ചാര രീതി സാധിച്ചെടുക്കുകയുണ്ടായി."

വീണ്ടും എഴുതുന്നു:

'Fascinatingly, the South American electric fish have hit upon almost exactly the same solution as the African ones...' (The Blind Watchmaker. P. 99)

 'അത്ഭുതകരമെന്നു പറയട്ടെ തെക്കെ അമേരിക്കയിലെ ഇലക്ട്രിക് മത്സ്യങ്ങള്‍ ഏറക്കുറെ കൃത്യമായിത്തന്നെ ആഫ്രിക്കയിലെ വൈദ്യുത മത്സ്യത്തിന്‍റെ അതേ പരിഹാരത്തില്‍ തന്നെ ചെന്നുപെട്ടു"

എങ്ങനെയാണ് ഈ മത്സ്യങ്ങള്‍ ഒരേ പരിഹാരത്തില്‍ തന്നെ വന്നുപെട്ടത്? അതിനേക്കാളുപരി സ്വയം ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിവില്ലാതിരിക്കെ എങ്ങനെ സങ്കീര്‍ണ്ണവും പ്രശ്നാധിഷ്ഠിതവുമായ ഇത്തരം ഒരു പ്രശനത്തിന് അവര്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു പരിഹാരത്തിലെത്തിച്ചേരാന്‍ കഴിഞ്ഞു? ശകലം ശകലമായുള്ള വികാസ പരിണാമം എന്ന ഈ ആശയത്തില്‍ ലോകത്തിലുള്ള വിവിധ ജീവികള്‍ ഒരേ സമയം എങ്ങനെ വന്നുപെട്ടു. വാസ്തവമെന്തെന്നാല്‍, മത്സ്യം ഒരിക്കലും ഒരാശയത്തില്‍ വന്നു പെടുന്നില്ല. മത്സ്യം എന്നെല്ല ഒരു ജീവിയും അപ്രകാരം ഒരു ആശയം സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. വാസ്തവത്തില്‍ ഡോക്കിന്‍സ് തന്നെ മഹത്വമാര്‍ന്ന ബോധാത്മകനായ ഒരു സ്രഷ്ടാവിന്‍റെ അസ്തിത്വത്തിനാവശ്യമായ എല്ലാ അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങളും നല്‍കിയിരിക്കുകയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കഠിനമായ ശ്രമം ശരിയായ രീതിയില്‍ വിശകലനം ചെയ്യുന്നതില്‍ അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഡോക്കിന്‍സ് അഭയം തേടിയ വമ്പിച്ച അബദ്ധങ്ങളുള്ള സിദ്ധാന്തത്തെ അദ്ദേഹത്തിനു കയ്യോഴിയേണ്ടിവരുകയും പകരം അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടി വരുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു:

'The physical principle that they exploit— electric fields in water—is even more alien to our consciousness than that of bats and dolphins.' (The Blind Watchmaker.  p.97)

'ജല മാധ്യമത്തിലെ വൈദ്യുത മണ്ഡലത്തിന്‍റെ ഭൗതിക നിയമത്തിന്‍റെ സാധ്യതയെ അവര്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക എന്നത് വവ്വാലിനെക്കാളും ഡോള്‍ഫിനെക്കാളും ഉപരിയായി നമ്മുടെ ബോധമണ്ഡലത്തിന് പോലും അപരിചിതമായ ഒന്നാണ്'

ജീവികളുടെ വികാസ പരിണാമത്തിന് യാതൊരു ഉദ്ദേശ്യവുമില്ല എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അവകാശവാദം തെറ്റാണ് എന്ന് കാണിക്കാന്‍ ഇതുപോലെ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങള്‍ എടുത്തു കാണിക്കാന്‍ സാധിക്കും. പരസ്പരം യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വിവരിച്ച പരിണാമത്തിന്‍റെ വഴികള്‍ ഒടുവില്‍ സ്വതന്ത്രമായി ഒരേ പോയിന്‍റില്‍ വന്നു ചേരുന്നു; യാതൊരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ തികച്ചും വിഭിന്നവും വ്യത്യസ്തവുമായ വഴികളിലൂടെയുള്ള അവയുടെ യാത്രയ്ക്ക് ഒടുവില്‍ ഒരേ ബിന്ദുവില്‍ വന്നുചേരുവന്‍ സാധിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

കാര്യ വിവരമുള്ള ഒരാള്‍ക്ക് ബ്രാന്ത് ഭാധിച്ചാലല്ലാതെ ഇത്തരം വിഭ്രമങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുവാന്‍ സാധ്യമല്ല.  എന്നാല്‍ നിരവധി ഉന്നതരായ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ ഇതില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ അവസ്ഥ മതഭ്രാന്തന്മാരുടെ അവസ്ഥ പോലെയാണ്. ദൈനംദിന ജീവിതത്തില്‍ അവരുടെ അവഥ ശാന്തസുന്ദരമായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നാല്‍ വിശ്വാസത്തിന്‍റെയും മതത്തിന്‍റെയും കാര്യം വരുമ്പോള്‍ യുക്തിബോധത്തിന്‍റെയും സാമാന്യ ബോധത്തിന്‍റെയും വെളിച്ചത്തിനു നേരെ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് അവര്‍ കീടങ്ങളെപ്പോലെ മുന്‍‌വിധിയുടെയും ബുധിയില്ലായ്മയുടെയും പുഴുക്കൂടുകളിലേക്ക് ഉള്‍‌വലിഞ്ഞുകളയുന്നു.

അവലമ്പം: Revelation Rationality Knowledge and Truth